Pino Postino to królewski sokół pocztowy, który złamał skrzydło. Wyścig wyłoni jest zastępcę. Kto pierwszy ten lepszy. Droga jednak bywa wyboista, a na dodatek gracze ukrywają swoje postacie. Wykonuj przemyślanie swoje ruchy, tak, by inni nie domyślili się, którym jesteś zwierzęciem w wyścigu, w przeciwnym razie przestaną Ci pomagać w drodze do mety.
Mamy 12 kafelków miejsc, z których układamy planszę wyścigu. Poza startowym kafelkiem i metą, za każdym razem ta kolejność może się różnić. Na każdym z nich mamy też oznaczenie 3 terytoriów. Na start wystawiamy wszystkie figurki postaci, których jest 5. Każdy z graczy losuje kartę z postacią, którą będzie grał, ale nie pokazujemy jej innym. Na start dostajemy też 3 karty terytoriów, które po wykonaniu ruchu będziemy dobierać.
Teraz czas na rozgrywkę. Gracze po kolei wykładają po 1 karcie terytoriów i decydują, które zwierzęta będą posuwać się do przodu. Trzeba dobrze planować ruchy, gdyż nie każde zwierzę może poruszać się po każdym terytorium. Np. niedźwiedź nie przeskoczy przez wąwóz, królik nie wejdzie do stawu, a dzik do jaskini.
Kolejność dotarcia do mety decyduje o zdobytych punktach. Jednak to nie wszystko. Punktacja może ulec zmianie, gdyż na koniec zgadujemy kto jakim grał zwierzęciem, poprawna odpowiedź lub jej brak może przetasować wyniki 😀
To gra dla dzieci w wieku 7+, ale można grać już młodszymi, gdyż mamy nawet podpowiedź prostszego trybu. Czas rozgrywki to 15 minut, a może w niej uczestniczyć od 2 do 4 graczy.
To przyjemna i prosta gra z krótkimi zasadami, kolorową grafiką i nutką spostrzegawczości. Jest szybka, potrafi zaskakiwać i do końca nie wiadomo kto wygra, więc budzi duże emocje. Polecam.
Recenzja powstała we współpracy z wydawnictwem.
Dodaj komentarz